Notice: Trying to get property of non-object in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 507

Notice: Undefined index: nameless in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 509

Notice: Trying to get property of non-object in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 507

Notice: Undefined index: nameless in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 509

Notice: Trying to get property of non-object in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 507

Notice: Undefined index: nameless in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 509

Notice: Trying to get property of non-object in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 507

Notice: Undefined index: nameless in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 509

Notice: Trying to get property of non-object in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 507

Notice: Undefined index: nameless in /home/vhosting/f/vhost0026216/domains/gildesintleonardus.nl/htdocs/www/view/functions.php on line 509
overweging - Gilde Sint Leonardus
Anno 1422
Gilde Sint Leonardus
Beek en Donk

Onze Gildepastor Franklin De Coninck

 

Noveengebed

 

Goede God, door uw Zoon Jezus heeft U veel wonderen verricht:

blinden konden weer zien en lammen lopen, melaatsen genazen en

doven konden weer horen, doden stonden op en aan armen werd de

Blijde Boodschap verkondigd. Ook de apostelen hebben in de naam

van Jezus veel wonderen gedaan.

 

Leonardus volgde hen na. Hij leefde vanuit de Blijde Boodschap.

Hij stond open voor mensen in nood. Hij hielp hen naar lichaam en ziel.

Vele gevangenen wist hij te bevrijden.

 

Wij vragen U, hemelse Vader, leer ons de kracht van de voorspraak van de

heilige Leonardus kennen en verleen ons de gunst waarom wij bidden.

( Hier kan de eigen intentie worden genoemd.)

 

Dit vragen wij U, vertrouwend op de hulp van de heilige Leonardus en

in de naam van Jezus Christus die ons leerde bidden:

 

Onze Vader...

 

Beek en Donk       maart 2007

St. Leonardus Gilde

Toespraak Franklin de Coninck 4 mei 2016

Dodenherdenking 4 mei 2016 bij het monument in Beek en Donk.

Er zijn mensen in Europa die zich met hand en tand verzetten tegen de komst van vluchtelingen.

Ook in ons eigen land zijn er die hen niet willen ontvangen, of hooguit mondjesmaat.

Zij vrezen dat onze samenleving door de toevloed van zoveel mensen uit Syrië, Irak, Afghanistan, Somalië, Eritrea haar eigenheid zal verliezen.

Een van hun argumenten is, dat die vluchtelingen het Joods-Christelijke karakter van onze samenleving  bedreigen, omdat ze voor het overgrote deel moslim zijn.

Die oproep, dat we in Nederland onze Joods-Christelijke wortels moeten beschermen, heeft mij wel aan het denken gezet. Hoe Joods-Christelijk is onze samenleving dan wel?

Er is vooral na de zestiger jaren van de vorige eeuw een uittocht uit de christelijke kerken op gang gekomen.

Wat betekenen de grote feestdagen Kerstmis, Pasen en Pinksteren nog?

Gezellig rond de kerstboom, eieren zoeken, een tochtje naar de meubelboulevard?

Prima, maar waar zijn de Joods-Christelijke wortels gebleven?

En dat Joods-Christelijke karakter hoeft er voor mij ook niet zo dik bovenop  te worden gelegd.

Ik voel mij uitstekend op mijn gemak onder de Nederlandse grondwet die iedere burger vrijheid en gelijkheid schenkt, die mij als belijdend christen in de gelegenheid stelt onbekommerd volgens mijn geloofsovertuiging te leven, zoals ook de moslims onder ons in alle vrijheid hun godsdienst kunnen beoefenen. Maar vóór alles geldt, dat voor iedereen in Nederland de grondwet leidinggevend is. 

Toch zou ik op deze avond even stil willen staan bij de Joods-Christelijke traditie.

In het hart van deze traditie leeft de herinnering voort, dat Joden en Christenen de nakomelingen van vluchtelingen zijn.

Als een joodse landbouwer na de vlucht van zijn volk uit de Egyptische slavernij, in zijn nieuwe land Kanaän aan God de eerstelingen van de oogst aanbiedt, dan belijdt hij dat hij een kind van vluchtelingen is, nu levend in een land van melk en honing. Van dankbaarheid vervuld zegt hij dan: “Mijn vader was een zwervende Arameeër.”

Deze overtuiging zegt mij, dat, hoewel ik een vaste woonplaats heb, ik mij toch mijn oorsprong mag blijven herinneren. Aan het begin van mijn geschiedenis was er onderdrukking en armoe. Maar mijn voorouders zijn uit hun ellende weg getrokken. Dat mag ik nooit vergeten.

Deze overtuiging zegt mij ook, dat vluchtelingen mijn naasten zijn.  Een Joodse Rabbi zei het zo: “Bemin je naaste, want die is zoals jij.”

Vanavond herinner ik mij enkele verhalen die mij persoonlijk raken.

Mijn grootvader, bompa zoals ik hem als kind noemde, een Frans sprekende Belgische jongen uit een groot arm gezin heeft eind negentiende eeuw de lange reis naar Amsterdam, die grote stad in het verre noorden, ondernomen. Hij werd bediende in de Winkel van Sinkel, bekend van de  hoeden en petten en dameskorsetten. Hij ging naar de avondschool en leerde Nederlands lezen en schrijven. In de Jordaan bouwde hij een eigen zaak in dames en kinderkleding op: “Magazijn Willem III”.

Tijdens de eerste wereldoorlog heeft hij met mijn grootmoeder, bomma, vluchtelingen uit Vlaanderen in zijn huis opgenomen.

Mijn ouders hebben bij het bombardement van Rotterdam in de meidagen van 1940 hun huis en de hele inboedel verloren.

Ze waren in hun bruidsdagen. De trouwkaarten waren al gedrukt. Hand in hand zijn ze gevlucht voor de vlammen. Alles hadden ze verloren, maar niet elkaar. Op 5 juni 1940 zijn ze getrouwd. Ze kregen drie kinderen. Als bonus kregen die, na een wetswijziging in de vijftiger jaren, de Nederlandse nationaliteit cadeau, verstuurd per brief. We hadden er niets voor hoeven doen, we hadden er niet om gevraagd. Er was over onze hoofden heen beslist. Zo werden wij kinderen, bipatriden, burgers met een dubbele nationaliteit. Mijn vader bleef alleen Belg, hij moest zich tot het einde van zijn leven elk jaar melden bij de vreemdelingenpolitie voor de verlenging van zijn verblijfsvergunning

Ach, deze familiegeschiedenissen in telegramstijl verteld, zijn er maar enkele van de vele die wij aan elkaar zouden kunnen verhalen. Duizenden landgenoten onder ons  hebben voorouders die van ver zijn gekomen. Zij hebben bijgedragen aan de bloei van ons land. Al in de zestiende en zeventiende eeuw hebben mensen op de vlucht onderdak gevonden in wat nu ons land is en zijn er één mee geworden.

Ik vraag mij af hoe diep ik geworteld ben in deze Nederlandse traditie van gastvrijheid en verdraagzaamheid, nu zoveel vluchtelingen een veilig heenkomen in Europa zoeken, ook in ons land. Hoe stevig zijn mijn knieën?

Ook al heeft onze maatschappij haar overheersend religieus karakter verloren, toch is het overdenken van haar Joods-Christelijke wortels meer dan de moeite waard.

Voor mij bevatten die Joods-Christelijke wortels geen argumenten om mensen die voor oorlogsgeweld op de vlucht zijn te weren, maar sporen ze mij juist aan om hen open teg;emoet te treden. 

Franklin De Coninck

Geplaatst op 12 mei 2016, 21:25, laatst bewerkt op 12 mei 2016, 21:40.

Gebedsdienst kermis zaterdag 13  sept. 2014

2014.09 13

Korte gebedsdienst Koning schieten

tekst pastor

 

Welkom en kruisteken

 

Leonarduslied

Gildebroeder Piet Rovers heft de liederen aan.

 

Leonardus, u ter ere,

klinke luid ons jubellied!

Trouwe dienaar van den Heere,

neen, gij smaadt ons zangen niet. (2x)

 

Refrein:

O, Leonardus,

aanhoor ons lofgedicht.

Uw beeld zij ons een licht,

dat ons ten hemel richt

 

Lange jaren, honderdtallen,

hield de Donk Sint Leendert hoog.

’t Volk, dat u te voet kwam vallen,

richt ’t gelovig hart omhoog. (2x)

Refrein

 

Leonardus, Schutspatrone,
geeft dat wij u hier beneen

trouw vereren en Gods Zone
loven door al de eeuwen heen. (2x)

Refrein

 

Gebed

 

Allen:

Wij ademen, God, het leven van uw schepping

en delen in haar woordeloos gebed:

het ruisen van de bomen,

het ritme van de golven.

Wij zingen met de vogels

zang en tegenzang.

Wij zweven met de wolken naar de verte.

De bergen trekken onze blik omhoog.

Het gras biedt ons een rustplaats aan.

Uw schepping is vandaag ons huis

en brengt ons tot onszelf en tot elkaar,

tot U God, Schepper,

tot uw hart

waarin ook wij gesloten zijn.

 

De Leonarduskaars wordt aangestoken

Gildebroeder Jan Huijbers

 

Gebed bij de kaars

Gildebroeder Koning Tijn van der Bruggen:

 

Goede Sint Leonardus,

moge de kaars die ik kom aansteken

het teken zijn van onze aanwezigheid.

Gij weet beter dan ik kan zeggen,

wat er woont in het hart van ons,

uw Donkse gildebroeders.

Antwoord op ons gebed

door onze ogen te openen voor Jezus,

het ware Licht dat schijnt in onze wereld 

die soms nog zo duister is.

Goede Sint Leonardus,

gij hebt uw leven in dienst gesteld

van de liefde die Jezus aan mensen heeft gegeven.

Zoals Hij,

hebt gij hongerigen te eten gegeven,

dorstigen te drinken,

reizigers onderdak verschaft,

vele gevangenen bevrijd.

Moge Jezus

die gij met hart en ziel nagevolgd hebt

ons  leven verlichten,

onze pijn verzachten, onze goede wil versterken

en mogen wij zijn blijde boodschap verstaan en uitdragen.  

Goede Leonardus,

wil deze brandende kaars aanvaarden

als ons stil gebed om uw voorspraak bij Hem

die voor u en ons is:

het Licht van de wereld, onze Broeder en Heer Jezus Christus.

Amen

 

Lied (couplet 1)

 

Als regen die de aarde drenkt

die droog en dorstig is:

zo voedt het woord van God de mens

die doods en duister is.

 

Lezing

Gildebroeder Geert-Jan van Rixtel Bzn

 

Heb Gods schepping lief in al haar volheid tot op het kleinste zandkorreltje. Bemin ieder blaadje, iedere zonnestraal die God doet schijnen. Heb de dieren en de planten lief, ja, bemin alle dingen.

Door je liefde voor al het geschapene zal je oog gaan krijgen voor het goddelijke geheim dat in heel de schepping schuilgaat.

 

Fjodor Dostojewski

 

Lied (couplet 2)

 

Als zonlicht dat het groen gewas

uit zaad ontkiemen doet:

zo geeft het woord van God de mens

luister en nieuwe gloed.

 

Lezing uit het boek van de schepping (Gen. 1, 20-23)

Gildebroeder André van Nunen

 

God zei: “Het water moet wemelen van levende wezens, en boven de aarde, langs het hemelgewelf, moeten vogels vliegen.” En Hij schiep de grote zeemonsters en alle levende wezens waarvan het water wemelt en krioelt, en ook alles wat vleugels heeft. En God zag dat het goed was. God zegende ze met de woorden: “Wees vruchtbaar en word talrijk en vul het water van de zee. En ook de vogels moeten talrijk worden, overal op aarde.” Het werd avond en het werd morgen. De vijfde dag.

 

Lied (couplet 3)

 

Als schaduw die verkoeling brengt

op ’t heetste van de dag

geneest het woord van God

de mens die op bevrijding wacht.

 

Lezing uit het evangelie volgens Matteüs (6, 26)

Gildebroeder Geert-Jan van Rixtel Fzn

 

Jezus sprak:

Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en vullen geen voorraadschuren,

het is jullie hemelse Vader die ze voedt.

Zijn jullie niet meer waard dan zij?

Zo spreekt de Heer

 

Lied (couplet 4)

 

O God, vernieuw de dorre grond,

verzacht wat is verhard:

maak ons gehoorzaam aan uw woord

en mensen naar uw hart.

 

Overweging

 

In de zomer van 1977 kwam ik Brabant te wonen.

Ik had een nieuwe baan, waarbij ik heel wat kilometers moest afleggen

en er kwam gezinsuitbreiding. Zo kwam ik ertoe in een van de Peeldorpen een auto te kopen.

 

Op een dag kwam ik in de garage.

Die was gesloten, maar de baas wenkte me vanuit de bijkeuken, want het huis stond naast de werkplaats.

Ik mocht aan de keukentafel gaan zitten. Er zaten nog andere mensen die elkaar kenden, familieleden buren, vrienden. Er was koffie en vlaai. En er werd naar hartenlust gebuurt. Voor ik iets kon zeggen stond een kop koffie met vlaai voor mijn neus.

 

De baas van de garage, die door de mensen nog steeds de fietsenmaker werd genoemd, omdat hij vroeger een fietsenzaak had gehad, vertelde dat de garage het hele jaar open was. Hij deed niet aan vakantiesluiting, maar als het kermis was legde hij een paar dagen het werk plat. Dan deed hij helemaal niets, maar wel de hele dagen in de keuken zitten met mensen die ook niets wilden doen, maar wel gezellig bij elkaar kropen, de ene kop koffie na de andere en steeds de vlaai onder handbereik.

Kijk, zo doen we dat hier, zei hij, het hele jaar werken, maar als het kermis is dan zijn we vrij, echt vrij. Dan hebben we vier dagen achtereen aandacht voor elkaar en dan kunnen we er weer een heel jaar tegen.

 

Ik genoot van het gezelschap. Het was een heel onverwachte nieuwe belevenis voor me. Ze wisten ook wel, dat ik uit het noorden kwam en een groentje in de Peel, maar ik mocht er toch gewoon bij zitten en deelnemen aan het gesprek. Ik zal deze ontmoeting niet makkelijk vergeten: wat een gastvrijheid. Wat een vrijheid kwam er op mij af. Vrijheid voor elkaar. Een zalig bad van hartelijkheid voor een nieuwkomer.

 

Gildebroeders, in Beek en Donk is het kermis. We genieten van een paar dagen vrijheid en dat vieren we vandaag ook volop.

Laten we die vrijheid volledig omarmen.

De vrijheid van:

we hoeven even niet te werken, we hoeven even niet aan onze zorgen te denken,

Maar ook de vrijheid voor:

vrij om er voor een ander te zijn, voor de bevolking van ons dorp met een vendelgroet de kermis te openen, samen het Wipke ons schietterrein in orde te maken, samen te genieten van het koning schieten, het koningskruizen schieten, het kermiskoning/koningin schieten, de belangstellenden gastvrij ontvangen en vertier voor het hele gezin bieden.

Gildebroeders, laten we blij en dankbaar zijn. Het is weer kermis. We zijn vrij van en vrij voor.

Amen

 

Voorbede

Gildebroeder Frans Meulensteen

 

Bevrijdende God,

Gij die ons ruimte geeft,

in de geest

van onze patroonheilige Sint Leonardus,

bevrijder van gevangenen,

bidden wij tot U…

 

voor gevangenen

waar ook ter wereld,

die hun straf,

opgelegd door de rechter,

uitzitten,

maar ook bidden wij U

voor gevangenen

die slachtoffers zijn

van onderdrukkende regimes

en van terreurgroepen

zoals Al Shabab en IS,

dat er mensen zijn

die zich hun lot aantrekken..

Laat ons zingend bidden…

 

Allen:

Heer onze God, wij bidden U verhoor ons.

 

voor mensen onder ons

die gebukt gaan onder schuldgevoelens,

die hun geschiedenis als een last met zich meetorsen,

die zonder verzoening verder moeten,

behoed hun ziel en omgeef hen met uw genade…

Laat ons zingend bidden…

 

Allen:

Heer onze God, wij bidden U verhoor ons.

 

voor mensen die verhard zijn

door de slagen van het leven,

die zich onttrekken aan ieder gesprek,

en zich opsluiten in hun eigen gelijk,

in hun teleurstelling,

wek hun zachtheid weer,

dat ze mogen herademen…

Laat ons zingend bidden…

 

Allen:

Heer onze God, wij bidden U verhoor ons.

 

voor mensen die verzoening brengen,

de vredestichters, de bruggenbouwers,

die durven dromen

van een rechtvaardige samenleving,

die hun nek en hun handen uitsteken,

houd hen gaande op de weg van Jezus…

Laat ons zingend bidden…

 

Allen:

Heer onze God, wij bidden U verhoor ons.

 

voor mensen die feest vieren,

die zonder zorg onder elkaar zijn,

bidden wij,

ook voor onszelf,

dat we vandaag

volop mogen genieten

van de strijd om het koningschap

en het kermiskoningschap,

dat velen met ons

in vrolijk samenzijn

het schieterrein het Wipke bevolken

en dat morgen

onze gildebroeders en –zusters

van het Sint Antoniusgilde

er ook een mooie dag mogen beleven.

Laat ons zingend bidden…

 

Bidden wij ook nog een ogenblik in stilte

voor onze overleden gildebroeders en gildezusters.

Wij zijn hen dankbaar

en willen hun naam eren

en in stand houden.

……………………..

Laat ons zingend bidden…

 

Allen:

Heer onze God, wij bidden U verhoor ons.

 

Wijding van de koningsvogel

 

God, die uw volk uit Egypte hebt bevrijd,

die bij het begin van de wereld vogels hebt geschapen

die nestelen in de bomen en het luchtruim doorklieven,

uw Zoon Jezus, die de zorgen van mensen kende en met hen deelde,

stelde de vogels ten voorbeeld:

mensen tob toch niet zoveel,

kijk naar de vogels en zie hoe vrij ze zijn

en altijd wel aan hun kostje komen.

Vandaag hebben wij een bijzondere vogel in ons midden,

de koningsvogel, met zorg en liefde door gildebroeder Tijn vervaardigd.

Deze koningsvogel zal vandaag onze blikken ten hemel richten,

als wij hem, in een broederlijke strijd ontbrand,

op de korrel nemen en aan flarden schieten.

Zegen deze vogel +,

dat hij ons veel plezier mag bezorgen,

dat wij vandaag uw vrije vogels mogen zijn

in vreugde en vriendschap bij elkaar.

Amen

 

Onze Vader en Weesgegroet

 

Zegen

 

Voorganger:

Moge de Eeuwige, die ons zo graag ziet,

de glans van zijn gelaat over ons spreiden

en ons genadig zijn:

de Vader, de Zoon en de heilige Geest.

Allen:

Amen

Voorganger:

Laten we dan gaan in vrede.

Allen:

Wij danken God

 

Lied

 

Wees gegroet, o sterre,

wees gegroet van verre.

Aan de hemel blinkt uw licht

in het bange vergezicht.

Refrein: Wees gegroet, wees gegroet, Maria.

 

Als de golven stijgen,

hoger, hoger dreigen,

schijn dan veilig voor ons uit,

gun de zee geen droeve buit.

Refrein: Wees gegroet, wees gegroet, Maria.

 

Wees gegroet, o sterre,

wees gegroet van verre.

Op uw zacht en zalig licht

houden wij het oog gericht.

 

Refrein: Wees gegroet, wees gegroet, Maria. 

Geplaatst op 21 september 2014, 11:01, laatst bewerkt op 21 september 2014, 11:13.

Donckse Wij-ing 2014

Feest van de Donckse Wij-ing

 Gebedsdienst bij de Sint Leonarduskapel aan de Goorloop

op zondag 25 mei 2014 om 10.00 uur

 Een eerbiedig en gezellig samenzijn van gildebroeders, gildezusters, vrienden en buurtgenoten, vereerders van Sint Leonardus

uit Beek en Donk en wijde omgeving.

De gezangen worden verzorgd door het Dameskoor Sint Leonardus

o.l.v. H. Heesakkers.

Voorganger: gildepastor diaken F. De Coninck

 

Openingszang: Het Leonarduslied (vier coupletten)

 Allen:

Leonardus, u ter ere,

klinke luid ons jubellied!

Trouwe dienaar van den Heere,

neen, gij smaadt ons zangen niet. (2x)

 

Lange jaren, honderdtallen,

hield de Donk Sint Leendert hoog.

’t Volk, dat u te voet kwam vallen,

hief gelovig ‘t hart omhoog. (2x)

 

Refrein:

O, Leonardus,

aanhoor ons lofgedicht.

Uw beeld zij ons een licht,

dat ons ten hemel richt

 

Steeds in breder, breder scharen

trokken pelgrims naar de Donk.

Heind’ en verre klonk de mare

van ‘tgeen hun Sint Leendert schonk. (2x)

 

Leonardus, rouw en smarte

brak voor ’t Donkse kerkje aan.

Alles viel, - in Donkse harten

bleef uw naam geschreven staan. (2x)

 

Refrein:

O, Leonardus,

aanhoor ons lofgedicht.

Uw beeld zij ons een licht,

dat ons ten hemel richt

 

Begroeting en kruisteken

Inleidend woord door Hoofdman Geert-Jan van Rixtel Bzn

Gebed om bevrijding

Allen:

God onze Vader, Gij hebt aan de heilige Leonardus de gave geschonken om gevangenen te bevrijden.

Verleen ons, op zijn voorspraak, dat wij worden bevrijd

van wat ons leven bedreigt.

Te vaak zitten wij gevangen in ons falen, in ons verdriet,

in ons gebrek aan geloof, aan enthousiasme.

Maak ons tot vrije, gelukkige mensen.

Schenk ons vergiffenis en geef, dat wij anderen kunnen vergeven.

Dat vragen wij U door Jezus Christus onze Heer. Amen

 

Kyrie en Gloria: uit de Mis in D. van Theo van de Weijer

 

Lezing uit het eerste boek Koningen (1 Kon. 17, 8-16)

 

Gildebroeder Geert-Jan van Rixtel Fzn:

Er was een grote hongersnood uitgebroken die lang aanhield. De graanschuren waren leeg. Het voedsel was op. De profeet Elia zwierf dorstig en hongerig rond.

Toen hij bij de stadspoort van Serafat aankwam zag hij een weduwe die bezig was hout te sprokkelen. Hij riep haar en vroeg of ze een kommetje water wilde halen, zodat hij zijn dorst kon lessen. Terwijl ze wegliep om water te halen, riep hij haar na of ze ook een stuk brood voor hem wilde meenemen. “Zowaar de Heer, uw God, leeft,” antwoordde zij, “ik heb niets meer in voorraad, alleen een handjevol meel in de pot en een restje olijfolie in de kruik. Kijk, ik heb een paar takken geraapt om iets te eten te maken voor mijn zoon en mij. Als dat op is zullen we van honger sterven.” Maar Elia zei: “Maak u niet ongerust. Doe wat u van plan was, maar bak van wat u in huis hebt iets voor mij en kom me dat brengen. Daarna kunt u voor uzelf en uw zoon iets klaar maken, want dit zegt de Eeuwige, de God van Israël: Tot op de dag dat ik weer regen op de aarde zal laten vallen, zal er meel in de pot zijn en zal de oliekruik niet leeg raken.” De vrouw ging naar huis en deed wat Elia had gezegd. En ze hadden elke dag te eten, zij, Elia en haar familie. Er was meel in de pot en de oliekruik raakte niet leeg, zoals de Eeuwige bij monde van Elia had beloofd.

Zo spreekt de Heer

 

Het lied van de oprechte liefde (m. Auld lang syne)

Waar liefde mensen samenvoegt

worden stenen een paleis,

de kille straat een lentetuin,

de hel een paradijs.

 

Refrein:

Een land van licht en zonneschijn,

een haard waar men zich warmt:

een overvolle beker wijn,

een mens die je omarmt.

 

De deur roept je een welkom toe,

een stoel staat voor je klaar;

de tafel is. gastvrij gedekt,

een heerlijk avondmaal.

Refrein:

 

Lezing uit het heilig evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas (4, 16-30)

 

Gildebroeder Frans Meulensteen

Jezus keerde gesterkt door de Geest terug naar Galilea. Het nieuws over Hem verspreidde zich in de hele streek. Hij gaf onderricht in de synagogen en werd door allen geprezen. Hij kwam ook in Nazaret, waar Hij was opgegroeid, en volgens zijn gewoonte ging Hij op sabbat naar de synagoge. Toen Hij opstond om voor te lezen, werd Hem de boekrol van de profeet Jesaja overhandigd, en Hij rolde hem af tot de plaats waar geschreven staat:

 

“De Geest van Heer rust op mij,

want Hij heeft mij gezalfd.

Om aan armen het goede nieuws te brengen

heeft Hij mij gezonden,

om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken

en aan blinden het herstel van hun zicht,

om onderdrukten hun vrijheid te geven,

om een genadejaar van de Heer uit te roepen.”

 

Hij rolde de boekrol op, gaf hem terug aan de dienaar en ging weer zitten; de ogen van alle aanwezigen in de synagoge waren op Hem gericht.

 

Hij zei tegen hen: “Vandaag hebben jullie deze schrifttekst in vervulling horen gaan.”

Zo spreekt de Heer

 

Overweging

Koorzang: Veni Jesu

Voorbede

Gildebroeders dragen symbolen aan:

gildebroeder Mario van den Elsen het kruis,

gildebroeder Jan Huijbers de Leonarduskaars,

gildebroeder Ruud Vermeulen de boeien,

gildebroeders Huub van de Heuvel en Jan Rovers manden met Leonardusbroodjes.

Gildebroeder Cees Huijbregts spreekt de gebedsintenties uit.

 

Na elke bede zingen allen met het koor:

Heer onze God, wij bidden U verhoor ons.

 

Vendelgebed

 

Gildebroeder Geert-Jan van Rixtel Fzn tromt,

gildebroeder Tijn van der Bruggen leest,

gildebroeder Frans Meulensteen vendelt.

 

Het koor zingt het Onze Vader (Rimski Korsakov)

 

Koorzang: Frieden en vredeswens

 

Gebed

 

Allen:

God onze Vader, wij danken U voor dit samenzijn bij de kapel. Wij herdachten de wijding van onze Donkse Sint Leonarduskapel. Moge de geest van het evangelie, zoals de heilige Leonardus die heeft uitgedragen, ons hart verwarmen. Mogen wij van dag tot dag elkaars bondgenoten zijn: in onze gezinnen, in het gilde, overal waar mensen zijn. Mogen we met elkaar vrij zijn en gelukkig en de uitdagingen van het leven samen aangaan. Dit bidden wij U door Jezus onze Broeder en Heer en op voorspraak van Sint Leonardus onze patroon. Amen

 

Mededelingen door Hoofdman Geert-Jan van Rixtel Bzn

Wijding van de Leonardusbroodjes

Voorganger:

Goede Vader in de hemel, die ons het leven schonk en ons behoedt,

wij danken U voor het goede voorbeeld van Leonardus van Noblat, die voor vele mensen een bevrijder was. Hij is de patroon van de mensen van de Donk en van ons gilde, al vele eeuwen.

Zegen deze Sint Leonardusbroodjes, opdat degenen die ze bewaren en eten erdoor gesterkt worden naar lichaam en ziel.

In de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest. Amen

 

Zegen

 

Leonarduslied: overige coupletten

 

Allen:

Op den puinhoop waar zij knielden,

bouwde straks het nageslacht.

Hun geloof dat ons bezielde

heeft deez’ kerk tot stand gebracht. (2x) 

 

Refrein:

O, Leonardus,

aanhoor ons lofgedicht.

Uw beeld zij ons een licht,

dat ons ten hemel richt

 

Goede Jezus, hemelkoning,

hoor ons danklied, hoor ons bee.

Zegen Leonardus’ woning,

geef zijn volk geluk en vree. (2x)

 

Leonardus, schutspatrone,

geef dat wij u hier beneen

trouw vereren en Gods Zone
loven door al d’ eeuwen heen. (2x)

 

Refrein:

O, Leonardus,

aanhoor ons lofgedicht.

Uw beeld zij ons een licht,

 

dat ons ten hemel richt

Geplaatst op 26 mei 2014, 16:35, laatst bewerkt op 26 mei 2014, 18:59.

Gebedsdienst jaarvergadering 2014

Jaarvergadering Gilde Sint-Leonardus Beek en Donk

18 januari 2014

Gebedsviering

Lied (Liederen worden ingezet door gildebroeder Piet Rovers)

 

Dank U voor deze nieuwe morgen,

dank U voor deze nieuwe dag,

dank U dat ik met vreugd’ en zorgen

bij U komen mag.

 

Dank U voor alle bloemengeuren,

dank U voor ieder klein geluk,

dank U voor alle held’re kleuren,

dank U voor muziek.

 

Dank U dat Gij hebt willen spreken,

dank U, Gij hoort een ieders taal,

dank U dat Gij het brood wilt breken

met ons allemaal

Welkom en kruisteken

Welkom gildebroeders, we beginnen onze jaarvergadering met gebed.

Wij willen God danken

voor al het goede dat ons in het voorbije jaar ten deel is gevallen

en wij bidden om zegen

voor het jaar dat nog voor ons open ligt.

De dagen worden weer langer, vooral ’s avonds is dat al een beetje te merken.

Bidden we,

dat het licht van God in ons komt

en ons verstand verheldert en ons hart verwarmt.

Laten we een ogenblik stil zijn,

als gildebroeder Jan Huijbers de Leonarduskaars aansteekt

en zeggen wij vooraf:

in de naam van de Vader en de Zoon en heilige Geest.

Amen

De Leonarduskaars wordt ontstoken (gildebroeder Jan Huybers)

Gebed (Allen)

 

En laten we samen bidden…

Goede God, Gij die er voor ons zijt,

 

van jaar tot jaar, van dag tot dag,

2014 is nog nieuw.

Wat zal het ons brengen?

Wij hopen,

dat er onder ons veel goeds zal ontkiemen,

en dat wij, mocht het ons treffen,

op waardige wijze

tegenslag en verdriet zullen dragen.

Dat vragen wij als gildebroeders ,

op voorspraak van Leonardus,

onze patroonheilige. Amen

Lezing uit het boek Prediker (3, 1-8, gildebroeder Frans Meulensteen)

Alles heeft zijn uur, alle dingen onder de hemel hebben hun tijd. Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om wat geplant is te oogsten. Een tijd om te doden en een tijd om te genezen, een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen. Een tijd om te huilen en een tijd om te lachen, een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen. Een tijd om stenen weg te gooien en een tijd om stenen te verzamelen, een tijd om te omhelzen en een tijd om van omhelzen af te zien. Een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te doen. Een tijd om stuk te scheuren en een tijd om te herstellen, een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken. Een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten, een tijd voor oorlog en een tijd voor vrede.

 

Lied

Nu gaan de bloemen nog dood.

Nu gaat de zon nog onder.

Nooit gebeurt er een wonder,

niemand kan zonder brood.

Refrein

Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw,

de hemel en de aarde.

Stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw,

de hemel en de aarde.

 

Nu heb je nooit genoeg.

Nu blijf je steeds iets missen

en in het ongewisse

of je ooit krijgt wat je vroeg Refrein

 

Daar is geen zon en geen maan.

Daar zal God ons verlichten.

Daar zullen alle gezichten

vol van zijn heerlijkheid staan Refrein

Lezing uit het evangelie volgens Marcus (4,26-29, gildebroeder Tijn van der Bruggen)

Het gaat met het Rijk Gods als met een man die zijn land bezaait; hij slaapt en staat op, ’s nachts en overdag, en onderwijl kiemt het zaad en schiet op, maar hij weet niet hoe. Uit eigen kracht brengt de aarde vruchten voort, eerst de groene halm, dan de aar, dan het volgroeide graan in de aar. Zodra de vrucht het toelaat, slaat hij er de sikkel in, want het is tijd voor de oogst.

 

Overweging

Het is vandaag alweer de achttiende dag van het nieuwe jaar 2014. Twee weken geleden ontmoetten wij elkaar met vrienden en bekenden voor een nieuwjaarsbijeenkomst op Het Wipke, met veel gezelligheid, een glaasje en ouderwets lekkere snert met roggebrood. En voor je het weet, begint het nieuwe jaar zijn nieuwheid al een beetje te verliezen.

Tijd: we leven erin, we kunnen niet zonder, als onze tijd ophoudt sterven we. Dan is onze tijd voorbij.

Veel mensen klagen dat ze tijd tekort komen, dat een week, een vakantieperiode, een jaar veel te vlug voorbij is gegaan. Zelfs mensen van het seniorenkoor die ik wekelijks zie, klagen erover dat de tijd voorbij vliegt, terwijl ze toch alle tijd van de wereld zouden moeten hebben, denk je.

Jonge mensen met kleine kinderen, moeten met hun tijd woekeren. Elke dag vroeg opstaan, met de kinderen de badkamer in, aankleden, ontbijten. Kinderen naar het kindcentrum brengen of naar een oppasmoeder en dan naar het werk. De vader naar het zijne, de moeder naar het hare. Tijdens de middagpauze nog wat boodschappen doen. Na vijf uur gauw naar huis, vaak in de file zitten, kinderen ophalen, eten koken, nog een spelletje, een verhaaltje voor het slapen, dan nog even languit op de bank, wat tv kijken, maar toch vroeg naar bed, want morgen weer vroeg op.

Maar over de wijze waarop mensen hun tijd gebruiken en beleven kan nog zo veel meer worden gezegd. Ieder kan er zijn eigen verhaal bij vertellen. Maar al dat slaven en draven wat mensen elke dag weer doen of niet doen, omdat ze gedwongen stilzitten, door werkloosheid of ziekte, een ongeluk, het kan op een gebed zonder eind lijken, een eindeloze worst, plat gezegd. Wat is de zin van al ons menselijk gedoe? Ik denk, dat de lezing uit het boek Prediker van meer dan twee duizend jaar geleden, herkenning bij ons kan oproepen en ons doen verzuchten dat er in al die eeuwen nog niet veel is veranderd. En dit is het voor ons, mensen, hiermee zullen we het moeten doen, lijkt Prediker te willen zeggen.

Jezus heeft vandaag ook een verhaal voor ons, het is niet lang, Hij heeft het verteld aan de mensen van zijn tijd. Ook al lang geleden, maar nog heel herkenbaar. Het gaat over een boer die hard werkt: ploegen, eggen, zaaien en afwachten hoe de oogst zal uitvallen. Het werk van de boer kan niet gemist worden en het is maar goed dat hij het gedaan heeft, maar waar komt de groeikracht van dat zaad vandaan? Zomaar komen de groene sprietjes op bij de eerste lentezon. Hij begrijpt er niets van, hij gaat naar bed en hij staat op, en hij snapt het niet, maar de aarde is zo vruchtbaar, de natuur zo sterk, kijk eens hoe het gewas op de akker zich onweerstaanbaar ontwikkelt: eerst de groene halm, dan de aar, dan het volgroeide graan in de aar. Als ik mijn ogen sluit bij deze woorden van Jezus dan is het net of ik naar een mooie opname uit een natuurfilm zit te kijken. En wat een vreugde als de tijd voor de oogst is aangebroken, dan slaat de boer onmiddellijk de sikkel in het rijpe koren.

Heel subtiel vertelt Jezus ons, dat we vertrouwen mogen hebben ook al zien we het in ons leven soms niet zitten, zijn we gefrustreerd, teleurgesteld, uitgeblust: we mogen vertrouwen op de oerkracht die ons draagt, die ons nooit in de steek laat en die ons brengen zal naar iets waar we voorlopig allen nog maar van kunnen dromen, maar we moeten wel meehelpen, zoals die boer. Amen

Voorbede (gildebroeder André van Nunen)

Jezus,

 

en velen in zijn voetspoor,

zoals onze patroonheilige Leonardus,

namen het op voor onderdrukte en kleingehouden mensen.

Bidden wij om mensen zoals zij voor de wereld van vandaag en morgen…

 

Voor mensen die moeten leven onder dwang en dictatuur:

dat er steeds weer mensen opstaan die zich verzetten tegen dit onrecht,

zoals ooit Leonardus deed en in onze tijd Nelson Mandela,

dat er onder ons voorgangers naar vrijheid en vrede mogen zijn.

Laat ons zingend bidden….

 

Voor mensen die,

bedacht op eigen welzijn,

anderen aan hun lot overlaten:

dat zij zich bekeren,

en in woord en daad

vruchtbaar worden voor de wereld …

Laat ons zingend bidden….

 

Voor ons, hier samengekomen:

dat Jezus’ verhaal van het stil kiemende graan

ons mag aanspreken,

dat zijn geest over ons vaardig mag worden,

opdat ook wij brood en vrede, licht en liefde delen met velen…

Laat ons zingend bidden….

 

Voor hen die ons dierbaar zijn,

voor de zieken onder ons,

voor gildebroeder Frans,

dat we hem en zijn gezin nabij en tot steun mogen zijn,

(Er wordt een kaarsje voor Frans aangestoken)

 

voor onze overleden gildebroeders en gildezusters

vandaag in het bijzonder voor Rieky Huijbregts

dat ze nu thuis mogen zijn bij God,

voor onze gildebroeder Cees,

dat hij troost en kracht mag ondervinden om toch weer verder te gaan.

Laat ons zingend bidden….

 

Maak vruchtbaar, God,

allen die zich aan U toevertrouwen.

Vervul ons allen van de gezindheid die in Jezus was,

opdat wij, zoals Hij,

mensen voor mensen worden.

Amen

Onze Vader

Wees gegroet

Vredeswens

Tot verbondenheid en vrede roept Jezus ons samen.

Hij biedt ons zijn vrede aan.

“Mijn vrede laat ik jullie na”,

sprak Hij tot zijn vrienden,

“mijn vrede geef ik jullie”.

Zijn vrede mogen wij elkaar van harte toewensen.

Laten wij elkaar een teken van vriendschap en vrede geven.

Slotgedachte (gildebroeder Geert-Jan van Rixtel Bzn)

Groeien is kunnen leven met onzekerheden, naar anderen toe gaan zonder vooroordelen, delen, ontvangen en geven, er zijn zonder te eisen, je in vrijheid binden, kiezen voor datgene wat mensen meer mens maakt.

 

Zending en zegen

Waar mensen gaan delen, wordt de wereld nieuw.

Zo wordt Gods droom de onze,

ontkiemt het zaad op onze akkers,

nog voor wij het beseffen.

Moge Hij ons daartoe zegenen,

in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest.

Amen

En gaan wij na het Leonarduslied heen in vrede

Sint Leonarduslied

Leonardus, u ter ere,

klinke luid ons jubellied!

Trouwe dienaar van den Heere,

neen, gij smaadt ons zangen niet. (2x)

 

Refrein:

O, Leonardus,

aanhoor ons lofgedicht.

Uw beeld zij ons een licht,

dat ons ten hemel richt

 

Lange jaren, honderdtallen,

hield de Donk Sint Leendert hoog.

’t Volk, dat u te voet kwam vallen,

hief gelovig ‘t hart omhoog. (2x)

Refrein

Leonardus, schutspatrone,
geef dat wij u hier beneen

Trouw vereren en Gods Zone
loven door al d’ eeuwen heen. (2x)

 

Refrein

Geplaatst op 19 januari 2014, 18:32, laatst bewerkt op 19 januari 2014, 18:54.

Eucharistieviering 3 november 2013

Het Gilde Sint-Leonardus vierde met de parochiegemeenschap van Beek en Donk

op zondag 3 november 2013 om 11.00 uur

in de kerk van de H. Michaël

het feest van zijn Patroon

Voorgangers: J. Verbraeken, pastoor en F. De Coninck, diaken-gildepastor

Acolieten: gildebroeders Cees Huijbregts en Jan Huijbers

Muzikale ondersteuning: Sint-Leonardusdameskoor

 

Dirigent H. Heesakkers, organiste A. Werners

 

Inleidend woord (diaken Franklin De Conick)

“Hier wordt een huis voor God gebouwd”, zongen we zojuist, een prachtig lied, dat toch een wrang gevoel in mij oproept, omdat op 13 januari van dit jaar een van de twee prachtige kerkgebouwen die ons dorp Beek en Donk rijk is, na ruim honderd jaar aan de eredienst werd onttrokken:

de Leonarduskerk, nog maar kortgeleden prachtig gerestaureerd. Toch werd de deur op slot gedaan. Het kon niet anders, want ter wille van de toekomst van ons bisdom moet er worden gereorganiseerd, het aantal parochies sterk worden ingekrompen, kerken gesloten.

Heel wat bewoners van de Donk bleven bedroefd achter. Ook het gilde Sint Leonardus had het er moeilijk mee. Maar nu zijn de gildebroeders en gildezusters toch met vele parochianen hier in deze Michaëlkerk in Beek samengekomen om het jaarlijks feest van hun patroonheilige te vieren.

Leonardus in Beek, in de Michaëlkerk, kan dat zo maar?

Ja, dat kan. Ik denk, dat Leonardus het er niet zo moeilijk mee heeft. Hij kan ons in ons gemis inspireren en bemoedigen.

De jonge Leonardus is niet op één plaats blijven plakken. Hij was niet aan het pluche van het hof van koning Clovis gehecht, maar is op pad gegaan zijn roeping achterna. Hij is de edelman, die kluizenaar werd, de helper van boeren, reizigers en gevangenen. Hij maakte een voetreis van meer dan duizend kilometer tot in de buurt van Limoges waar hij in het bos op de plek die Noblat genoemd werd een eenvoudige hut heeft gebouwd.

Dat het mooie Leonardusbeeld dat bijna een eeuw in de Donkse kerk stond en daar vereerd werd nu een ereplaats heeft gekregen in deze Michaëlkerk zal niet tegen de zin van Leonardus zijn. Hij is weer eens een stukje op reis gegaan. Leonardus ging vijftien honderd jaar geleden op pad en in een ruige streek heeft hij de mensen niet alleen door zijn prediking tot geloven aangezet, maar vooral door zijn daden van medemenselijkheid. In woord en daad heeft hij Jezus verkondigd en Gods liefde voorgeleefd. Leonardus kan wel tegen een stootje. Ook hier bij de aartsengel Michaël, voelt hij zich thuis en bij ons allemaal.

 

Jan Huijbers, gildebroeder, ik wil je vragen de kaars bij Leonardus te ontsteken en zo zijn licht onder ons te laten schijnen. Kom maar. En terwijl je de kaars aansteekt wil ik ook nog even zeggen, dat het vandaag de verjaardag is van onze medeparochiaan pater Eustachius van Lieshout die geboren werd op 3 november 1890. Hij werd missionaris van de paters van de H.H. Harten in Brazilië waar hij een soort volksheilige werd en zeer betreurd in 1943 stierf. Op vijftien juli 2006 is hij in Belo Horizonte zalig verklaard.

Homilie (diaken-gildepastor)

In de heilige Schrift waaruit de kerk van week tot week enkele gedeelten leest, vind je, te midden van die vele woorden, soms een korte samenvatting, zoals bij voorbeeld over het leven van de eerste christenen. Kort en bondig schrijft Lucas: “Allen die het geloof hadden aangenomen, waren eensgezind en bezaten alles gemeenschappelijk; ze waren gewoon hun bezittingen en goederen te verkopen en die onder allen te verdelen naar ieders behoefte. Dagelijks bezochten ze trouw en eensgezind de tempel, braken het brood in een of ander huis, genoten samen hun voedsel in blijdschap en eenvoud van het hart…”( Hand. 2, 44-46).

De evangelielezing van deze morgen bevat ook zo’n samenvatting,

maar dan van het optreden van Jezus.

Mattheüs schrijft: “….Jezus ging rond door alle steden en dorpen, waar Hij onderricht gaf in hun synagogen, de Blijde Boodschap verkondigde van het koninkrijk en alle ziekten en kwalen genas.”(Mt. 9, 35)

Jezus is op pad gegaan, hij heeft zijn land doorkruist en in de steden en dorpen waar Hij aankwam de Blijde Boodschap van de komst van Gods koninkrijk verkondigd, maar dat niet alleen: in die steden en dorpen heeft Hij mensen in hun nood geholpen, vooral hen die onder ziekten en kwalen gebukt gingen. Jezus optreden werd niet alleen door zijn woorden over God getekend, maar ook door zijn daden van mensenliefde. Woord en daad zijn bij Jezus niet los verkrijgbaar. Die zijn onverbrekelijk. Dat is een kernachtige samenvatting van zijn optreden.

Zo liet een van Jezus’ eerste leerlingen, Jacobus, het ons in de tweede lezing ook horen:

geloof zonder daden is een dood geloof.

De woorden van de profeet Jesaja die we in de eerste lezing beluisterden: “Ik ben door God gezalfd, om aan de armen de blijde boodschap te brengen, ik ben gezonden om te genezen wier hart gebroken is, gevangenen hun vrijlating te melden…”, heeft Jezus in de synagoge van zijn vaderstad Nazareth op zichzelf van toepassing verklaard. Zo zag Hij zijn roeping. “Deze woorden van de profeet gaan vandáág, ja nú, in vervulling”, zei Hij, toen aller ogen gespannen op Hem gericht waren, de mensen nieuwsgierig waren naar wat Hij nu wel zou gaan zeggen. Deze dienaar van God onder de mensen, beschreven door de profeet Jesaja, was Hij. Dat was heel zijn toespraak. Korter had Jezus het niet kunnen zeggen. (Luc. 4, 16-30)

Leonardus heeft deze levenswijze van Jezus nagevolgd. Zo heel veel weten we niet meer van hem. Hij leefde in een wereld die op zijn kop stond. Het Romeinse rijk was ingestort, nieuwe rijken, zoals dat van de Franken met de legendarische koning Clovis aan het hoofd, ontstonden met horten en stoten in een verscheurd, verward en verarmd Europa. En wat mensen zich, na al die jaren, nog van Leonardus kunnen herinneren, is dat hij gevangenen opzocht en troostte en heel wat van hen wist te bevrijden. Leonardus is de patroon van de gevangenen. Kijk nog maar eens goed naar zijn beeld in ons midden. En kijk naar zijn rechterhand. Die houdt een ketting vast, een ketting die losgemaakt is van de polsen van een gevangene. Dat beeld van Leonardus is ons, over alle eeuwen heen, bijgebleven.

Ook in onze tijd zitten nog vele mensen gevangen, in strafkampen, gevangenissen, huizen van bewaring of thuis met een enkelband. Maar er zijn ook mensen die opgesloten zitten in de economische crisis, die wel vooruit willen, maar niet kunnen. Er zijn er ook die niet los kunnen komen van hun verslaving, die niet buiten drugs of alcohol kunnen, of van hun computer, hun smart Phone, hun tablet kunnen afblijven.

Er zijn er ook die opgesloten zitten in maatschappelijke vooroordelen, omdat ze een andere huidskleur hebben, een andere geaardheid. We kunnen ook heel dicht bij ons zelf blijven en overdenken waarin we zelf zijn vastgelopen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leonardus kan voor velen onder ons een aansprekende dienaar van God zijn, de patroon van mensen die gevangen zijn, vast zitten in hun problemen. Leonardus is een heilige van heel lang geleden, maar uit de tijd is hij zeker niet, hij is nog altijd actueel. In zijn leven komen we op het spoor dat onze God een bevrijdende God is, dat Jezus niet anders heeft gedaan dan zwoegen om mensen weer op de been te helpen, ze met God en met elkaar te verzoenen, ze te bevrijden van hun tekortkomingen, van al wat hen bedrukte, zodat ze weer uitzicht kregen, zichzelf konden zijn en wegbereiders worden van Gods koninkrijk dat op handen is.

Leonardus heeft het visioen van Jezus op zijn eigen manier, in zijn eigen tijd, handen en voeten gegeven. En wij, voelen wij ons door Leonardus aangesproken om in onze eigen situatie daadwerkelijk iets voor mensen te doen, zodat ze weer een beetje vooruit kunnen? We vinden het misschien wel moeilijk, maar ook wij hebben net als Leonardus een kloppend hart en twee handen. Laten we luisteren naar ons hart en onze handen laten spreken. We hoeven er niet mee te koop te lopen, maar toch, alle kleine beetjes helpen en vele kleintjes maken een grote. Een vriendelijk woord, een glimlach kan voor een ander al zoveel betekenen.

Laten we tijdens deze plechtige eucharistieviering met zoveel mooie zang, toch nog eens nadenken wat Leonardus ons misschien ook nu nog in 2013 te zeggen heeft of wandel in de komende tijd nog eens langs de Goorloop op de Donk en als je daar die kleine Leonarduskapel ziet staan, ga er dan binnen. Ga op een bankje zitten, laat de stilte op je inwerken en steek een kaarsje op en besef dat ongeveer op deze plek al minstens sinds 1422 mensen bij Leonardus zijn komen bidden.

Amen

Geplaatst op 4 november 2013, 19:17, laatst bewerkt op 4 november 2013, 20:22.
«Oudere berichten